นี่เป็นบันทึกเมื่อวันที่ 12/07/07 จากบล็อกเก่าของเรา [http://princez-pemy.exteen.com]

"อ๊า...กกกกกกกกก
ช่วงนี้อยากจะร้องออกมาดังๆ อย่างงี้มากเลย

เพราะมีเชียร์โต้ของสินสาด จะแข่งวันนี้แล.....
แล้ววันมะรืนก็สอบมิดเทอมคร่า!!!! จัดตารางเวลาได้ดีมากเลย _=_

สอนญี่ปุ่นวันที่14...
วันที่14 ซูจูที่รักมา...
และก็มีwork shop(รุ่นพี่ ..แต่อยากไป) ของ Higher Level (ชมรมของคนรักการเต้นแห่งมธ)
แล้วก็ตามด้วย ไทย อังกฤษ คอม วิด ... เฮ่อ
จากนั้นก็ต้องย้ายของเป็นกรรมกรแบกหามของออกจากหอ เพื่อให้เป็นที่พักนักกีฬาที่จะมาแข่งกีฬามหาลัยโลก
แล้วก็กลับพิโลก
วันที่28 ก็กลับมาซ้อมใหญ่รับมือนักกีฬาจากทั้วโลก >___<
เป็นอาสาสมัครประจำอาคารที่พัก หน้าที่ก็แค่รับคำร้องต่างๆเกี่ยวกับหอพัก.. -W-

อ่า..แล้วตั้งแต่วันนี้ไปเก้าวัน มีคนเกาหลีจากอเมริกามาสอนภาษาเกาหลีกับอังกฤษ..ก็อยากไปอ๊ะ

กลับบ้านห้าวันแต่การบ้านเพียบต้องเคลียร์ให้เสร็จ....แงๆๆๆ TT^TT ต้องไปดูแฮร์รี่ด้วย มีหนังสือแฮร์รี่ด้วยง่ะ กรี๊ดๆ
คิดถึงเพื่อนๆ จะได้เจอมั้ยวะ? ได้ข่าวว่า มน. สอบพอดี
อ๊ะ รุ่นพี่บอกว่าจะไปแนะแนวปลายเดือน..ก็คงไม่ล่ายไป แงๆ T^T"

จากการมาของเกาหลีจากอเมริกาเก้าวันนั้น ทำให้เราเจอ "ไอ้หลิน" เพื่อนสุดเลิฟสุดรักกัดกันได้ทุกวัน...แล้วก้อเจอพี่ๆของแคมปัสครูเสด เจอ"พี่ฝ้าย" ที่แนะนำให้เราได้รู้จักกับ "พระเยซู" บุรุษที่ได้ยินชื่อแต่ในหนังสือเรียน

จากเก้าวันนั้นจนถึงวันนี้  ชีวิตเราเปลี่ยนไปเยอะเลยนะ
ถ้าไม่มีเก้าวันนั้น ถ้าเราไม่ตัดสินใจไปคลุกคลีกะพวกนั้น
เราคงไม่ใช่เราในวันนี้